16 — Prowadzenie Claude: skille, modele, autopilot, tło, agentowe workflow

Reszta doktryny jest o budowaniu; ten rozdział o dobrym prowadzeniu agenta. Claude Code ma funkcje, które zmieniają koszt i tempo każdego zadania. Używaj ich świadomie — różnica między wolną, klikaną sesją a szybką siedzi głównie tutaj.

Skille i slash-komendy

Skill to powtarzalna procedura wywoływana slashem (/run, /run-tests, /add-migration, /update-ai-readme). Kodyfikuje „jak my to robimy”, więc agent wykonuje sprawdzony przepis zamiast zgadywać za każdym razem. Buduj własne do powtarzalnych przepływów; korzystaj też z wbudowanych. Dyscyplina i „kiedy zbudować” → 02.

Twórz własną slash-komendę do każdego przepływu, który powtarzasz (≥3 razy lub łatwy do pomylenia). Jedna jasna komenda dla agenta + fallback dla człowieka; jasny kontrakt wyjścia (0 = zielone).
Skill to przepis (dla agenta), nie hook (automatyzacja wykonywana przez harness). „Zawsze rób X po Y” = hook w configu, nie skill.

Dobierz model do zadania

Dopasuj model do roboty — to pokrętło koszt/jakość, nie domyślny ustawiony raz:

Tani/szybki model do roboty ograniczonej i mechanicznej: zmiany nazw, proste edycje, wyszukiwanie, mechaniczny refaktor.
Mocny model do trudnych 10%: architektura, paskudne wielo-plikowe bugi, projekt z realnym tradeoffem.
Przełączaj w trakcie sesji, gdy zmienia się zadanie. Nie płać top-tierem za git status; nie oszczędzaj na Migracja (bazy danych) — Kontrolowana zmiana układu bazy — dodanie kolumny, tabeli czy przeniesienie danych — krok po kroku. Jak remont według planu: przebudowa danych w ustalonej kolejności, żeby nic się nie „zawaliło”., która może zgubić dane. Gdy tani model się zapętla — eskaluj; gdy mocny marnuje się na rutynie — zejdź niżej. Mierz wynikiem, nie nawykiem.

Autopilot — preferowany domyślny tryb

Najlepiej działaj na autopilocie (autonomicznie / auto-accept) przy pracy niskiego ryzyka i dobrze zakresowanej. Jest szybciej, a Ty zostajesz architektem decyzji, nie klikaczem potwierdzeń.

Ustaw bariery raz, potem puść. Polityki w CLAUDE.md (nigdy deploy/push bez „wdrażaj”; Dry-run — Uruchomienie „na sucho” — skrypt pokazuje, co BY zrobił, ale niczego nie zmienia. Widzisz skutki przed wykonaniem; zmiana na danych idzie dopiero po świadomym potwierdzeniu. domyślny; prod święty) to one czynią autopilota bezpiecznym — agent wykonuje swobodnie w ich ramach i commituje często, zatrzymując się tylko przy tym, co nieodwracalne lub na zewnątrz (→ 06, Przykazanie VI).
Twarde bramki wciąż wymagają jawnego „tak”: deploy, swap prod-bazy, push/publikacja, destrukcyjne kasowanie, wszystko na zewnątrz. Autopilot ≠ brak nadzoru przy niebezpiecznych operacjach.
Zysk: przeglądasz plany i wyniki, nie każdy klawisz. Plan → iteruj → review (→ 06) na wysokości decyzji.

Uruchamiaj długie rzeczy w tle

Długie operacje — serwery dev, buildy, suity testów, scrapery, deploye — odpalaj w tle, żeby sesja szła dalej; dostaniesz powiadomienie, gdy skończą.

Nie blokuj rozmowy odpytywaniem długiego joba. Wrzuć w tło, rób dalej swoje, odczytaj wynik, gdy przyjdzie.
Spinaj z wznawialnymi/checkpointowanymi jobami (→ 14, 15) dla wszystkiego, co może paść w połowie — job w tle, który nie jest wznawialny, po prostu pada poza wzrokiem.

Agentowe workflow — rozprosz, gdy się opłaca

Do pracy, która się dekomponuje — szerokie szukanie po wielu plikach, wielowymiarowy przegląd, równoległe niezależne edycje, duża migracja — odpalaj subagentów równolegle. Zostaje Ci wniosek, nie surowe zrzuty plików.

Wzorce: równolegli czytelnicy → synteza; znajdź → adwersarialnie zweryfikuj każde znalezisko; migruj plik-po-pliku w izolacji; pętla-aż-do-sucha dla odkrywania o nieznanym rozmiarze.
Deterministyczny workflow (orkiestrowani subagenci: fan-out → weryfikacja → synteza) do dużych, ustrukturyzowanych przebiegów, gdzie kontrola przepływu ma być kodem, nie zgadywaniem modelu. Jeden agent do skupionego wyszukania.
Świadomy kosztu: fan-out pali tokeny. Sięgaj po niego, gdy szerokość, równoległość albo niezależna weryfikacja realnie pomaga — nie do poprawki na jedną linię.

Anty-wzorce

🚫 Top-tier do git status; tani model do migracji gubiącej dane. Złe pokrętło w obie strony.
🚫 Ręczne potwierdzanie każdej bezpiecznej edycji zamiast autopilota w ustawionych barierach — wolno i uczy przyklepywania.
🚫 Blokowanie sesji długim jobem, który mógł iść w tle.
🚫 Jeden szeregowy agent do pracy idealnie równoległej — albo workflow na 12 agentów do trywialnej zmiany.
🚫 Własny skill na coś robionego raz — to tylko narzut (→ 02).

Dla nowych projektów

Ustaw bariery w CLAUDE.md najpierw (żeby autopilot był bezpieczny), dodaj wcześnie powtarzalne skille (/run, /run-tests), domyślnie graj autopilot + tło na mielenie, przełączaj modele wg zadania, a po agentowe workflow sięgaj przy dużych przebiegach. → 02, 07